بر سر کوی تو عشق آتش دل برفروخت

روی تو یک شعله زد کون و مکان در گرفت

چون تو برانداختی برقع عزت ز پیش

جان متحیر بماند عقل فغان در گرفت

شمع دل عاشقانت جمله از آن در گرفت

جرعه اندوه تو تا دل من نوش کرد

زآتش آه دلم کام و زبان در گرفت