تا بود که بویی از تو بیابد دلم چو جان

ای برتر از یقین و گمان از که جویمت

در بحر بی نهایت عشقت چو قطره ای

گم شد نشان مه به نشان از که جویمت

بیرون شد از زمان و مکان از که جویمت

در جست و جوی تو دلم از پرده اوفتاد

ای در درون پرده جان از که جویمت