که یک شبنم دو طوفان برنتابد

ز عشقت قصه گفتار ما را

یقین دانم که دو جهان برنتابد

اگر با من نمی سازی مسوزم

چو پروانه دلم در وصل خود سوز

که این دل دود هجران برنتابد

دل عطار بر بوی وصالت