گرچه جهان را بسی کس است شکیبا

دل چه بود عقل و وهم جان نشکیبد

هر که دلی دارد و نشان تو یابد

از طلب چون تو دلستان نشکیبد

هیچ کسی از تو در جهان نشکیبد

ذره سودای تو که سود جهان است

سود دل آن است کز زیان نشکیبد