گرچه زبان را مجال یاد تو نبود

هیچ کسی از تو در جهان نشکیبد

ذره سودای تو که سود جهان است

سود دل آن است کز زیان نشکیبد

یک نفس از یاد تو زبان نشکیبد

چون نشکیبد ز آب ماهی بی آب

دیده ز ماه تو همچنان نشکیبد