تا بو که چو روز آید بر وی گذرت افتد

هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد

کار دو جهان من جاوید نکو گردد

گر بر من سرگردان یک دم نظرت افتد

از دست چو من عاشق دانی که چه برخیزد