تو می گذری ز ناز بس فارغ

چو زلف تو تابدار می پیچد

بس تن که ز بار عشق یک مویت

بی روی تو زیر دار می پیچد

و او بر سر دار زار می پیچد

هر دل که شکار زلف تو گردد

جان می دهد و چو مار می پیچد