که جز در آسمان جان نگردد

که یابد از می عشق تو بویی

که جانش مست جاویدان نگردد

ندانم تا چه خورشیدی است عشقت

دلا هرگز بقای کل نیابی

که تا جان فانی جانان نگردد

یقین می دان که جان در پیش جانان