ولی بر پشتی روی چو ماهت

دلی دیگر ز یغما می درآرد

سر زلفت که جان ها دخل دارد

چنین دخلی به تنها می درآرد

بسا کس را که از پا می درآرد

فرید از دست زلفت کی برد سر

که زلفت سر به غوغا می درآرد