جان نبرم از تو من خسته دل

زانکه دلم خون شد و فرمان نبرد

دل که به جان آمده درد توست

درد بسی برد که درمان نبرد

کانکه به تو داد دل او جان نبرد

هر که پریشان نشد از زلف تو

بویی از آن زلف پریشان نبرد