فرستاده گفت ای گرانمایه شاه

که هستند شادان دل و تن درست

دگر گفت کز راه دور و دراز

شدی رنجه اندر نشیب و فراز

ابی تو مبیناد کس پیش گاه

ز هر کس که پرسی به کام تواند

همه پاک زنده به نام تواند