هر لحظه صبا از پی صد راز نهانی

زین بوی که از نافه به صحرا سمن آورد

صد بیضه عنبر نخرد کس به جوی نیز

زین رسم که در باغ کنون نسترن آورد

از مشک برافکند و به گوش چمن آورد

آن راز به طفلی همه عیسی صفتان را

در مهد چو عیسی به شکر در سخن آورد