میان درد و به بازار درد نوش بر آورد

بیار دردی اندوه و صاف عشق دلم را

که عقل پنبه پندار خود ز گوش بر آورد

بیار درد که معشوق من گرفت مرا مست

فکند خرقه و زنار داد و مست و خرابم

به گرد شهر چو رندان می فروش بر آورد

مرا به خلق نمود و برفت دل ز پی او