چنان نمود که از راه دیده جوش بر آورد

فکند خرقه و زنار داد و مست و خرابم

به گرد شهر چو رندان می فروش بر آورد

مرا به خلق نمود و برفت دل ز پی او

به یک شراب که در حلق پیر قوم فرو ریخت

هزار نعره از آن پیر فوطه پوش بر آورد

ز آرزوی رخ او دلم چنانست که بیزار