سخن چگونه نیوشم برو که خاطر عطار

هزار نعره از آن پیر فوطه پوش بر آورد

ز آرزوی رخ او دلم چنانست که بیزار

هزار آه ز شوق رخ نکوش بر آورد

مرا به عشق ز عقل سخن نیوش بر آورد