که مشک از ماه تابان می بر آورد

ز سبزه هیچ شیرینی نیاید

نبات از شکرستان می بر آورد

چه سنجد در چنین موضع زمرد

که داند تا به سرسبزی خط او

چه شیرینی ز دیوان می بر آورد

به خون در می کشد دامن جهانی