که داند تا به سرسبزی خط او

نبات از شکرستان می بر آورد

چه سنجد در چنین موضع زمرد

که مشک از ماه تابان می بر آورد

چه شیرینی ز دیوان می بر آورد

به خون در می کشد دامن جهانی

چو او سر از گریبان می بر آورد