در ره عشق تو جان می بازم

از من بی سر و پا نپذیرد

می کشم پیش کش لعل تو جان

این قدر تحفه چرا نپذیرد

زانکه جان بی تو بها نپذیرد

چه دغا می دهی آخر در جان

جان عزیز است دغا نپذیرد