هزار جوش ز لعل خوشاب برخیزد

اگر به خنده در آید لبش ز هر سویی

هزار نعره زن بی شراب برخیزد

زمرد خط تو چون ز لعل برجوشد

ز بس که بوی گل عارضش عرق گیرد

ز خار رشک، خروش از گلاب برخیزد

ز بس که اهل جهان را چو صور دم دهد او