هم غم عشقت نصیب غمگساران می رسد

هم بلای تو به جان بی قراران می رسد

ذره ای غم از تو چون خواهد گدای کوی تو

کین چنین میراث غم با شهسواران می رسد

من ندارم زهره خاک پای تو کردن طمع