بیش گردی به کاروان نرسد

گرچه کس نیست چو تو موی میان

هر دو کونت فرا میان نرسد

کاروان تواند خلق و ز تو

برسد صد هزار باره جهان

که نظیر تو در جهان نرسد

وصل تو چون به جان نمی یابند