هر یکی هم زانگبین مخمور شد

هر دوعالم انگبین صرف بود

لاجرم چون خانه زنبور شد

زانگبین چون آن همه زنبور خاست

قسم هر یک زانگبین چندان رسید

کز خود و از هر دو عالم دور شد

سایه چون از ظلمت هستی برست