چون پرده برانداختی از روی چو خورشید

دل کیست که جان نیز درین واقعه هم شد

انگشت نمای دو جهان گشت به عزت

هر دل که سراسیمه آن زلف به خم شد

هر جا که وجودی است از آن روی عدم شد

راه تو شگرف است بسر می روم آن ره

زآنروی که کفر است در آن ره به قدم شد