تا تو بنواختی چو چنگم

با درد دلم دریغ ضم شد

رازی که دلم نهفته می داشت

بر چهره من به خون رقم شد

رگ بر تن من چو زیر و بم شد

عطار به نقد نیم جان داشت

وان نیز به محنت تو هم شد