در تافت روز اول یک ذره عشق از غیب

فارغ ز نیک و بد گشت ایمن ز ما و من شد

نی نی که نیست کس را جز نام عشق حاصل

کان دم که عشق آمد از ننگ تن به تن شد

افلاک سرنگون گشت ارواح نعره زن شد

آن ذره عشق ناگه چون سینه ها ببویید

کس را ندید محرم با جای خویشتن شد