عقل چون خفاش گشت و روح چون پروانه شد

آشنایی یافت با چیزی که نتوان داد شرح

وز همه کارث جهان یکبارگی بیگانه شد

راست کان خورشید جانها برقع از رخ بر گرفت

چون نشان گم کرد دل از سر او افتاد نیست

جان و دل در بی نشانی با فنا هم خانه شد

عشق آمد گفت خون تو بخواهم ریختن