در ره تو به قرن ها چرخ دوید و دم نزد

زانکه نشان و نام تو نام و نشان نمی کشد

راه تو چون به سرکشم زانکه ز دوری رهت

راه تو از روندگان کس به کران نمی کشد

تا ره تو به سر نشد خود به میان نمی کشد

گشت فرید در رهت سوخته همچو پشه ای

زانکه ز نور شمع تو ره به عیان نمی کشد