بگذشت به کاروان چو یوسف

دلسوخته شد ز جان برآمد

سوسن چو ز بندگی او گفت

آزاده و ده زبان برآمد

فریاد ز کاروان برآمد

از شیرینی خنده اوست

هر شور که از جهان برآمد