وز سر تیزی غمزه اوست

فریاد ز کاروان برآمد

از شیرینی خنده اوست

هر شور که از جهان برآمد

هر تیر که از کمان برآمد

کردم شکری طلب ز تنگش

از شرم رخش چنان برآمد