کین همه از بهر جانان بسته اند

قرب سلطان جوی و مهمانی مخواه

کان خیال از بهر مهمان بسته اند

جان به ما ده تا همه جانان شوی

هم چنین یک یک صفت می کن قیاس

کان همه زنجیر از اینسان بسته اند

تو به یک یک راه می بر سوی دوست