همچو گویی در خم چوگان بماند

چون ندید اندر دو عالم محرمی

آفتاب روی تو پنهان بماند

هر که چوگان سر زلف تو دید

پای و سر گم کرد دل تا کار او

چون سر زلف تو بی پایان بماند

هر که یکدم آن لب و دندان بدید