چون دهان او بقدر ذره ای شد آشکار

سر به سر بر روی او رطل گران برداشتند

جمله رویا روی و پشتا پشت و همدرد آمدند

نعره و فریاد از هفت آسمان برداشتند

هر نفس صد گنج پر گوهر از آن برداشتند

زلف او چون پرده عشاق آمد زان خوش است

گر ز زلف او نوایی هر زمان برداشتند