جمله وقت سوختن چون عود اندر مجمرند

عاشقانی کز نسیم دوست جان می پرورند

فارغند از عالم و از کار عالم روز و شب

واله راهی شگرف و غرق بحری منکرند

هر که در عالم دویی می بیند آن از احولی است