زانکه ایشان در دو عالم جز یکی را ننگرند

فارغند از عالم و از کار عالم روز و شب

واله راهی شگرف و غرق بحری منکرند

هر که در عالم دویی می بیند آن از احولی است

گر صفتشان برگشاید پرده صورت ز روی

از ثری تا عرش اندر زیر گامی بسپرند

آنچه می جویند بیرون از دوعالم سالکان