ای دل خسته نیستی مرد مقام عاشقی

از همه کینه می کشد بر همه دوش می زند

تا ز شراب شوق تو دل بچشید جرعه ای

جمله پند زاهدان از پس گوش می زند

سیر شدی ز خود مگر خون تو جوش می زند

جان فرید از بلی مست می الست شد

شاید اگر به بوی او لاف سروش می زند