یاریم چون آرزومندی کند

بس دل و جان را که زلف سرکشش

از سر مویی زبان بندی کند

لب گشایدتا ببینم وانگهی

هر دو لب بربندد آرد قانعم

گر به یک قندیم خرسندی کند

لیک می دانم که دل نجهد به جان