همی از خردتان نبود آگهی

انوشه که کردید گوهر پدید

درود از شما خود بدین سان سزید

ز پند من ار مغزتان شد تهی

ندارید شرم و نه بیم از خدای

شما را همانا همین ست رای

مرا پیشتر قیرگون بود موی