آنچه رستم را سزد بر پشت رخش

تاختن بر آسمان چون می کند

زلف او لیلی است و خلقی از نهار

از سر زنجیر مجنون می کند

زلف او بر روی گلگون می کند

این چه باشد کرد و خواهد کرد نیز

تا نپنداری که اکنون می کند