خاک او زان شده ام تا چو میی نوش کند

بو که یک چشم بر آن طلعت زیبا فکند

همچو پروانه به نظاره او شمع سپهر

پر زنان خویش برین گلشن خضرا فکند

جرعه ای بوی لبش یافته بر ما فکند

چون دل سوخته اندر سر زلفش بستم

هر دم از دست بیندازد و در پا فکند