چون جشن ساخت بتان را چو خاتمی شد ماه

هزار شور و شغب در شکرستان فکند

چو خلق را به سر آستین به خود خواند

به غمزه شان بکشد خون برآستان فکند

که بو که خاتم مه نیز در میان فکند

به پیش خلق مرا دی بزد به زخم زبان

که تا به طنز مرا خلق در زبان فکند