عطار چون ز سایه ایشان برد حیات

چون موی از وجود و عدم بی خبر زیند

ذرات جمله شان همه چشم است و گوش هم

ویشان بر آستان ادب کور و کر زیند

ایشان ز لطف بر سر او سایه ور زیند