آن کس آزادی گرفت از مردمان

در صف مستان سر غوغا بود

گوی آنکس می برد در راه عشق

کو چو گویی بی سر و بی پا بود

کو میان مردمان رسوا بود

هر که چون عطار فارغ شد ز خلق

دی و امروزش همه فردا بود