زیرا که شد آمدی که افتاد

اما همه عمر همچنان بود

هر دم بنمود صد جهان لیک

نتوان گفتن که یک جهان بود

پندار خیال یا گمان بود

گر بود نمود فرع غیری

لاغیری دان که بس عیان بود