عرش و خردل و آنچه در هر دو جهان است

هر دو کون و ذره ای یکسان بود

عرش را گر چشم جان آید پدید

تا ابد در خردلی حیران بود

ذره ذره جامه جانان بود

تو درون جامه جانان مدام

تا ایازت دایما سلطان بود