طره تو چست طراری بود

گر تو را در عشق دین و دل نماند

این چنین در عشق بسیاری بود

دل شد از دست و ز جان ترسم ازانک

بی نمکدان لبت در هر دو کون

می ندانم تا جگر خواری بود

گر بخندی عاشق بیمار را