دل ز دستم رفت و جان هم می رود

تا سر زلف تو درهم می رود

در جهان صد خون به یک دم می رود

تا بدیدم زلف تو ای جان و دل

دل ندارم تا غم زلفت خورم

وین سخن از جان پر غم می رود

آسمان از اشتیاق روی تو