همچو زلفت پشت پر خم می رود

دل ندارم تا غم زلفت خورم

وین سخن از جان پر غم می رود

آسمان از اشتیاق روی تو

دل در اندوه تو مرد و این بتر

کز پی دل جان به ماتم می رود

می دهی دم می ستانی جان من