بس که پیراهن بدرم تا مگر

گر نسیم یوسفم پیدا شود

هر که نابینا بود بینا شود

بویی از پیراهنش پیدا شود

گر برافتد برقع از پیش رخش

زاهد منکر سر غوغا شود