وی آتش عشق تو دلم سوخته چون عود

ای کوی توام مقصد و ای روی تو مقصود

چه باک اگرم عقل و دل و جان بنماند

گو هیچ ممان زانکه تویی زین همه مقصود

در عشق تو جانم که وجود و عدمش نیست