صفت بر چو سیمت به سمن دریغم آید

سر زلف دلستانت به شکن دریغم آید

من تشنه زان نخواهم ز لب خوشت شرابی

که حلاوت لب تو به دهن دریغم آید

مرساد هیچ آفت به تن و به جانت هرگز